Küresel gelişmetekstil endüstrisiTekstil sektöründeki gelişmeler, kişi başına yıllık tekstil tüketimini 7 kg'dan 13 kg'a çıkararak toplam hacmi 100 milyon tonu aşmış, yıllık tekstil atığı üretimi ise 40 milyon tona ulaşmıştır. 2020 yılında, ülkemizin ana karasında 4,3 milyon ton tekstil geri dönüştürülecek ve kimyasal elyaf üretimi 60 milyon tonu aşacaktır. Tekstil ihracatı yüksek olmasına rağmen, geri dönüşüm oranı düşüktür. Dünyadaki tekstil atıklarının üçte ikisinden fazlası hala iyileştirilememiş ve geri dönüştürülememiştir.

Yenilenebilir tekstil ürünleri olarak adlandırılan ürünler genellikle geri dönüştürülmüş ürünler olarak kabul edilir.tekstillerYeniden kullanılabilen ve yeniden üretilen ürünlerin performansı temelde aynı olan, hatta daha yüksek değere sahip ürünlerdir.tek kumaşlarBiyolojik olarak parçalanabilen ve anında geri kazanımının ekonomik değeri olmayan "tek kullanımlık" tekstil ürünleri, çöplükte kompostlanabilir. Döngüsel ekonomi kavramına ek olarak, endüstriyel teknoloji geri dönüşümü iki türe ayırır: iyileştirme ve düşürme.

Tekstil geri dönüşüm yöntemleri esas olarak mekanik, fiziksel ve kimyasal yöntemleri içerir. Mekanik yöntem, tekstillerin yeniden eğrilmesi veya tekstillerin ana amacının değiştirilmesi için ince şeritler veya lifler haline getirilmesidir; fiziksel yöntem esas olarak sentetik lifler, özellikle eriyik eğirme ile oluşturulan lifler içindir; bu yöntemde tekstiller yüksek sıcaklıkta eritilir. Safsızlıklar filtrelendikten sonra eğrilebilir veya diğer ürünlerde kullanılabilirler. Bazı yüksek performanslı elyaf kompozit malzemeler, yüksek sıcaklıkta epoksi reçineyi uzaklaştırabilir, lif durumunu geri kazandırabilir ve kesme ve kırma işlemleriyle tekstil dışı ürünlerde kullanılabilir; kimyasal yöntemler esas olarak çeşitli tekstiller içindir. Liflerin ayrılmasıyla ayrı ayrı geri dönüştürülür ve geri dönüştürülen malzemelerin saflaştırılması, safsızlıkların ve boyaların daha iyi uzaklaştırılması ve iyileştirme ve rejenerasyonun uygulanması için daha fazla fırsat kullanılır.

2020 yılında ülkemizin polyester elyaf üretimi 49,3575 milyon ton olup toplamın %72'sini oluştururken, pamuk 8,6 milyon ton (%12), viskoz 3,95 milyon ton (%5,8) ve naylon %5,6 oranında üretim gerçekleştirmiştir. Geri kalan elyaflar ise %4'ten daha az bir paya sahiptir. Gıda arzını güvence altına almak için pamuk, keten ve yün gibi doğal elyafların üretimi genel olarak düşüş eğilimindedir. Bazı doğal elyafların sentetik elyaflarla değiştirilmesi aşamalı bir stratejidir. Sentetik elyaf hammaddelerinin kaynağı olarak biyolojik kaynaklar seçilebilir ve yenilenebilir kaynaklar geri dönüştürülerek yenilenebilir olmayan kaynaklara aşırı bağımlılıktan kademeli olarak kurtulunmalıdır. Bu, yalnızca kaynak tasarrufu, çevre koruma ve ekili alanların işgalinin azaltılması açısından pratik bir öneme sahip olmakla kalmayıp, aynı zamanda döngüsel ekonominin inşası ve geliştirilmesi için de büyük önem taşımaktadır.